ღ اسیر اندوه دل ღ

... بی انتهاست این دوست داشتن، بی پایان است این دلبستن،محال است دلکندن، خیال است دل بریدن

اومدم خداحافظی...

                           

                  خوب این آهنگی رو که گذاشتم تا انتها گوش کنید.

                        و انتها پست آخری رو که گذاشتم بخونید.

                   همه حرفهای که می خوام بزنم، توش هست.

                            

                                *******************

یادم باشد، امشب بعضی از آرزوهایم را دَم - در بگذارم

تا رفتگر ببرد! بیچاره او

مابقی را هم نقداً با خود به گور می برم

                                   مابقی "آرزوی با تو بودن است"

                  

روزی می آیی و

مرا سرد و بی روح در شوره زار زمان می یابی

            شاید آن لحظه

                  برایت یک حسرت بر جای بماند

                        حسرت اینکه چرا ، مرا تنها گذاشتی !!!

                  

وقتی در آینه

 به چهره پریده رنگ خود خیره می شوم

          و وقتی اشک

                    از گوشه چشمم به روی گونه می چکد

    به اولین نگاهت می اندیشم

                     که خوشبختی را به من مژده میداد

                               افسوس که دروغ

                                      در پس نگاه عاشقانه هم پنهان می شود!

                              

     بـــرای رسیــدن به تـو پا پیش گذاشتم

                    خودم را قسمت كردم

                         تو را سهم تمام رویاهایم كردم

                              انصاف نبود تو كه میدانستی 

                                 با چه اشتیاقی خودم

                             را قسمت میكنم

                         پس چرا ...

                    زود تر از تكه تكه شدنم

               جوابم نكردی !

         برای خداحافظ خیلی دیر بود 

خــــــــیلی دیـــــــــر بــــــود

 

               

  *******************

از همه دوستان بابت اینکه توی این مدت به وبلاگ من اومدند و برام پیام گذاشتن متشکرم ، ولی دیگه نیازی نیست کسی بیاد برام پیام بزاره. من این بودم

حالا شدم این...

  خداحافظ همین حالا...

خداحافظ  کمی غمگین به یاد اون همه تردی

                                به یاد آسمونی که من. از چشم تو میدید

اگه گفتم خداحافظ .... نه اینکه رفنتنت ساده است

                               نه اینکه میشه باور کرد دوباره آخر جاده است

خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رویاها

بدونی بی تو و با تو همینه رسم این دنیا

                             خداحافظ خداحافظ همین حالا....

           


نوشته شده در شنبه 8 بهمن 1390 ساعت 03:24 ب.ظ توسط شهربانو دل نوشته |



من صبورم اما...

        

به خدا دست خودم نیست اگر می رنجم

اگر شادی زیبای تو رابه غم غربت چشمان خودم میبندم

                              تو نمی دانی چقدر با همه ی عاشقی ام محزونم

و به یاد همه ی خاطرهات مثل یک شبنم افتاده به خاک مغمونم

من صبورم اما...

                             بی دلیل از قفس کهنه ی شب می ترسم

بی دلیل از همه تیرگی تلخ غروب و چراغی که تو را از شب متروک دلم دور کند میترسم

من صبورم اما...

                                این بغض گران صبر نمی داند چیست!!!!

    

            


نوشته شده در چهارشنبه 28 دی 1390 ساعت 10:03 ق.ظ توسط شهربانو دل نوشته |



در بی کرانه ی این آسمان ِ تنهایی

                                             حال ِ ستاره ی من

                               اصلا ، خوب نیست .

                          

  آن وقتهای نه چندان دور

  از بام ِ  این ستاره

  امواج  ِ نور ، می بارید      

  اینک

  از آن ستاره ، فقط

  کور سویی

   برجاست ؛

  حال ِ ستاره ی من

                         اصلا ، خوب نیست ...

                    

 


نوشته شده در دوشنبه 19 دی 1390 ساعت 09:14 ق.ظ توسط شهربانو دل نوشته |



حضـورت را احسـاس می کنـم...                                                  

                          

و قاصدک دلتنگی ام را به سویت رها می کنم،

                                                                   

 که بدانی...

                    حتی با حضورت،

                                           دلم بهانهء با تو بودن دارد،               

                                

                                            

تو نیمی از من،

                          و من نیمی از تو،

 و آوائی که در آن پیچش صدای توست،

                              مرا به دست رویا می سپارد،

می خواهم تو...

                       تنها بهانه ی زندگی ام باشی!!!

                                                                 


نوشته شده در شنبه 10 دی 1390 ساعت 10:37 ق.ظ توسط شهربانو دل نوشته |



 

¤¤¤ دلــم برای کسی تنگ است

 

     ¤¤¤ که چشمهـای قشنگش را

 

 ¤¤¤      به عمق آبی دریـای واژگون می دوخت

 

               ¤¤¤ و شعـرهای خوشی چون پرنده ها می خواند

 

          ¤¤¤ دلـم برای کسی تنگ است   

 

      ¤¤¤ که همچـو کودک معصومی

 

¤¤¤ دلـش برای دلم می سـوخت                    

 

                                     ¤¤¤ و مهـربانی را

 

                                         ¤¤¤ نثـار من می کرد

                                                                    


نوشته شده در دوشنبه 5 دی 1390 ساعت 09:47 ق.ظ توسط شهربانو دل نوشته |



 

                  

 

در همین حسرت که یک شب راکنارت، مانده ام

 

در همان پس کوچه ها در انتظارت مانده ام

 

                            کوچه اما انتهایش بی کسی بن بست اوست

 

                            کوچه ای از بی کسی را بیقرارت مانده ام

 

                                                                    مثل دردی مبهم از بیدار بودن خسته ام

 

                                                                    در بلنداهای یلدا خسته، زارت مانده ام

در همان یلدا مرا تا صبح،دل زد فال عشق

 

فال آمد خسته ای از این که یارت مانده ام

 

                              فــال تا آمد مرا گفتی که دیگر،مرده دل

 

                              وز همان جا تا به امشب، داغدارت مانده ام

 

                                                                     خوب می دانم قماری  بیش این دنیا نـبود

 

                                                                     من ولی در حسرت بُردی،خمارت مانده ام

سرد می آید به چشم مست من  چشمت و باز

 

از همین یلدا به عشق آن بهارت مانده ام.

                                          

 


نوشته شده در سه شنبه 29 آذر 1390 ساعت 10:20 ق.ظ توسط شهربانو دل نوشته |



                                       دلم تنگ است...

 

                                       دلم تنگ است.

 

دلم اندازه ی حجم قفس تنگ است.

 

سکوت از کوچه لبریز است صدایم خیس و بارانی ست.  

 

                                       نمی دانم  چرا

 

                              در قلب من

 

      

                                            پاییز

 

                                                     طــولانی است...

                                              

                              


نوشته شده در شنبه 26 آذر 1390 ساعت 09:48 ق.ظ توسط شهربانو دل نوشته |



 

 

کیستی؟

                   که من اینگونه به اعتماد

 

                                        نام خود را با تو میگویم؟

 

             کلید خانه دل را در دستت میگذارم؟

                                                                               

 

 

                    تمام شادیهایم را با تو قسمت میکنم

 

                                   به کنارت مینشینم و بر زانوی تو

 

- این چنین آرام -  به خواب میروم

                                   

کیستی؟

               که من اینگونه به اعتماد

 

               در رویاهای خویش با تو درنگ میکنم!

                                              

 

                                کیستی؟ 


نوشته شده در شنبه 19 آذر 1390 ساعت 09:15 ق.ظ توسط شهربانو دل نوشته |



                                

                               


نوشته شده در چهارشنبه 16 آذر 1390 ساعت 10:10 ق.ظ توسط شهربانو دل نوشته |



عالم همه محو گل رخسار حسین است ،

ذرات جهان درعجب از کار حسین است .

                               دانی که چرا خانه ی حق گشته سیه پوش ،

                                 یعنی که خدای تو عزادار حسین است

                      

 

                                       محرم آمد و ماه عزا شد 

                                     مه جانبازی خون خدا شد 

                                      جوانمردان عالم را بگویید 

                                      دوباره شور عاشوار به پا شد

                                    


نوشته شده در چهارشنبه 9 آذر 1390 ساعت 03:47 ب.ظ توسط شهربانو دل نوشته |



هروقت سرما خوردی

نفس هایت را نفس میکشم تا...

                                             شاید      

                       من هم مثل تو...!

 تا - مباد - گمان کنی با...

                        این حال تو...

               احوال من خوش است...!

                                          


نوشته شده در سه شنبه 8 آذر 1390 ساعت 03:33 ب.ظ توسط شهربانو دل نوشته |



دیباچه ی عشق و عاشقی باز شود

دلها همه آماده ی پرواز شود

با بوی محرم الحرام تو حسین

ایام عزا و غصه آغاز شود


نوشته شده در دوشنبه 7 آذر 1390 ساعت 04:33 ب.ظ توسط شهربانو دل نوشته |



خداوندا

دستانم خالی اند

                   و در دلم غرق در آرزوها

به قدرت بی کرانت دستانم را توانا گردان

                                                             یا

دلم را از آرزوهای دست نیافتنی خالی کن...

                             


نوشته شده در پنجشنبه 3 آذر 1390 ساعت 09:56 ق.ظ توسط شهربانو دل نوشته |



سلام به همگی دوستان.

از این که روز تولدم در وبلاگ من حضور به عمل آوردید کمال تشکر رو دارم و روزهای خوبی را برای شما

آرزو می کنم.

                            ادامه مطلب واقعیت تلخی ست حتما بخوان...

                                                               


ادامه مطلب
نوشته شده در دوشنبه 30 آبان 1390 ساعت 10:22 ق.ظ توسط شهربانو دل نوشته |



سلام،

شما دعوت شدید. دَم در بَدِه . بفرمائید داخل

                                               

                          و ادامه مطلب رو بخونید.


ادامه مطلب
نوشته شده در پنجشنبه 26 آبان 1390 ساعت 03:39 ب.ظ توسط شهربانو دل نوشته |



باغبانی پیرم 

          که بغیر از گلها، از همه دلگیرم 

                   کوله ام غرق غم است... آدم خوب کم است  

                      عده ای بی خبرند 

                               عده ای کور و کرند 

                                        عده ای هم پکرند 

                                                            دلم از این همه بد می گیرد


نوشته شده در شنبه 21 آبان 1390 ساعت 04:13 ب.ظ توسط شهربانو دل نوشته |



هرگاه نتوانستی اشتباهی را ببخشی آن از کوچکی قلب توست، نه بزرگی اشتباه.

          


نوشته شده در شنبه 21 آبان 1390 ساعت 10:47 ق.ظ توسط شهربانو دل نوشته |



همیشه حرفی را بزن که

بتوانی بنویسی،

چیزی را بنویس که بتوانی امضایش کنی و

چیزی را امضاء کن که بتوانی پایش بایستی.

 


نوشته شده در چهارشنبه 18 آبان 1390 ساعت 03:17 ب.ظ توسط شهربانو دل نوشته |



اسیـــر ِ لحظه ها

در این سیاهی ِ شوم ،

نگاه می لغزد ،

صدای تپش های قلبی می رسد به گوش

گاه می پرسم ز خود . . .

این بیگانه از راه ِ دور ،



<!--[if !vml]--><!--[endif]-->                              چه میخواهد !

که هر شب او را اسیر می بینم. . .

                               اسیر ِ لحظه ها .



نوشته شده در سه شنبه 17 آبان 1390 ساعت 04:38 ب.ظ توسط شهربانو دل نوشته |



برگ اگر رنگ خزان گیرد

نه از  روی ضعیفی است

که از گردش چرخ زمان

                      عالم نیز رنگ خزان می گیرد روزی!

اما ای کاش!

             اگر برگ خزانی می گردد،

                                               دل هیچ گاه رنگ خزان را  نبیند،کاش!


نوشته شده در شنبه 14 آبان 1390 ساعت 03:32 ب.ظ توسط شهربانو دل نوشته |





Design By : ParsSkin.Com